Ik was eerst heel sceptisch, want eerlijk: het klonk te simpel. Een schepje poeder door het eten, dat leek me niet echt iets te kunnen veranderen, terwijl de dierenarts honderden euro’s vraagt voor een gebitsreiniging en er heel ernstig over doet. Ik verwachtte geen mirakels, maar ik dacht: ik geef het een maand en dan beslis ik. Wat me het meest verbaasde, was de adem. Dat merkte ik als eerste, en veel sneller dan ik had gedacht. En in de weken daarna zag ik dat de donkere aanslag aan de tandvleesrand niet verder verergerde, zoals daarvoor wel het geval was. Ik zeg niet dat het alles vervangt wat een dierenarts doet, maar voor het dagelijkse onderhoud heeft dit veel meer geholpen dan ik had verwacht. Het deed me vooral beseffen dat ik het probleem al die tijd negeerde omdat ik dacht dat er thuis toch geen echte oplossing voor bestond.